Fıtıkların en yaygın türlerinden birisi olan eski cerrahiler bağlı fıtıkların büyük çoğunluğu, yaygın inanışın aksine laparoskopik olarak tedavi edilebilir. Bu tür fıtıklar çoğunlukla açık cerrahiler sonrasında ortaya çıkar. Hastanın kilolu olması, hastanın beslenme durumu, kanser hastalığı, enfeksiyon, sigara kullanımı,zorlama ve ağır yük kaldırma gibi durumlarda kesi yerinde fıtıklar oluşabilir. İlk cerrahi sırasında uygulanan dikiş tekniği de çok önemlidir. 

Kesi yerinde şiklik, kızarıklık ve ağrı olarak belirtiler verebilir. Fıtık karın içi organların zayıf bölgeden dışarıya çıkması ile oluşur. Eğer fıtık kesesinin içine barsaklar girerse bu tıkanıklığa neden olabilir. Daha ileri durumlarda barsaklar canlılığını yitirerek ciddi sorunlar yaratabilirler.

Bu fıtıkların onrımında çok özel teknikler uygulanması gerekir. Öncelikle kesiye uzak bir bölgeden girilmelidir. Yapışıklıklar açıldıktan sonra fıtığın içindeki yapılar boşaltılır ve fıtık deliği bir yama ile kapatılır. Bu yamalar diğer yamalardan çok farklı özellikler taşırlar. Yamaların bir yüzü karın duvarına yapışırken, diğer yüzü barsaklara bakacağı için barsaklara yapışmayan özel bir kaplama ile kaplanmalıdır. 

Her yeni cerrahi fıtık oluşumu riskini arttırır. Bu nedenle kesi yeri fıtık onarımında en önemli prensip tekrar cerrahilerine zemin bırakmadan ilk cerrahide işlemi sonuçlandırmaya çalışmaktır. Hastaya bağlı risk faktörleri mümkün olduğu kadar düzeltilerek cerrahiye girilmelidir.